Verhalen van mantelzorgers

De verhalen van mantelzorgers zijn de reden waarom wij Zorggenoot zijn gestart en waarom wij dit zo belangrijk vinden. Een aantal mantelzorgers die zijn geholpen door Zorggennoot, doen hier hun verhaal. 

Leidy (62)
'Ik heb tijd teruggekregen die ik als mantelzorger niet meer had'

‘Weken van internetonderzoek, aanvragen en telefoontjes voor niets’

Leidy doet er alles aan om de kwaliteit van leven voor haarman hoog te houden. “Het helpt zowel hem als indirect ook onze relatie, dus daar wil ik graag alles voor doen. Mijn man kan zelf niet meer fietsen, terwijl we het heerlijk vinden om erop uit te gaan. Op een tandemfiets kunnen we samen op pad, dus daarvoor diende ik een aanvraag in bij de gemeente.”

Ze deed wekenlang onderzoek op internet, om uit te zoeken wat er mogelijk was en hoe ze een aanvraag zou moeten indienen. “Het was behoorlijk puzzelen, omdat je er nooit eerder mee te maken hebt gehad. Je loopt tegen allerlei regels, richtlijnen, voorwaarden en uitzonderingen aan. Dat kostveel tijd, die ik liever met mijn man had doorgebracht door samen te gaan fietsen.”

Na het online invullen van de aanvraag en meerdere keren telefonisch overleg met de gemeente kreeg Leidy een onaangename verrassing. De aanvraag werd afgewezen. De gemeente lichtte toe dat dementie een langdurige ziekte is, dus dat ze het maar bij de WLZ moest proberen. In plaats van de WMO, waarvan ze online overal had gelezen dat dit de juiste plek zou zijn.“

Dat was heel frusterend, omdat ik de aanvraag helemaal opnieuw zou moeten indienen. Ik weet niet eens waar WLZ voor staat, dus zou meer weer volledig in moeten verdiepen. Ik zag al weer wekenlange kostbare tijd verloren gaan, die ik eigenlijk wilde besteden aan het ondersteunen van mijn man.” 

Contact met de verzekeraar

“Voordat ik opnieuw aan de slag ging nam ik voor de zekerheid contact op met mijn zorgverzekeraar. Die vertelde me over Zorggenoot, die me misschien zou kunnen helpen. Mijn verzekering zou 7 uur hulp vergoeden, dus ik heb op www.zorggenoot.nl meteen een aanvraag ingediend. Ik werd al binnen 2 uur gebeld door Corinne, een van de aangesloten Zorggenoten.”

Corinne luisterde aandachtig naar het verhaal van Leidy. Ze schrok van wat er was gebeurd, omdat de WMO inderdaad de juiste plek leek om de aanvraag te doen. Er was kostbare tijd verloren gegaan door de afwijzing van de gemeente, terwijl dat niet terecht was.“

Corinne vertelde me dat de aanvraag gewoon goed gekeurd had moeten worden. Maar dat het beleid per gemeente verschilt, waardoor de aanvraag er misschien net iets anders uit had moeten zien. Ze bood aan daar direct mee aan de slag te gaan, om zoveel mogelijk van de verloren tijd goed te maken.” 

‘Ik kon weer voor mijn man zorgen’

Zorggenoot Corinne dook in het beleid van de gemeente, verzamelde de belangrijke punten en argumenten en kwam tot een aanvraag die de gemeente niet kon afwijzen. Ze bereidde de aanvraag volledig voor, zodat Leidy die alleen nog maar in hoefde te dienen.“

In de tussentijd heb ik weer voor mijn man kunnen zorgen en hebben we een paar heel fijne momenten beleefd. Bovendien heeftCorinne me ondersteund tijdens het nieuwe gesprek met de gemeente, waarna de aanvraag gelukkig werd goedgekeurd.”

Leidy kreeg de tandemfiets toegekend, om samen met haar man te gaan fietsen. “Het vergroot zijn leefomgeving enorm en het heeft eenpositief effect op zijn gezondheid. Daarnaast heb ik de tijd teruggekregen om voor hem te zorgen en te genieten van de momenten die we samen hebben. Zonder Corinne en Zorggenoot was me dat nooit zo snel gelukt.”

Lees ook de andere verhalen van mantelzorgers

Corinne (48)
'Wij hadden eigenlijk geen idee wat Parkinson precies inhield'

“Wanneer ik me mantelzorger voelde? Dat weet ik echt niet meer, al was ik er toen vast al een hele tijd mee bezig,” vertelt Corinne. Ze nam samen met haar man de zorg voor haar schoonvader op zich, toen haar schoonmoeder overleed. Hij had de ziekte van Parkinson en daar wist het stel eigenlijk niets van. “Achteraf zijn we flink van het kastje naar de muur gestuurd.”

Peggy (51)
'Ik merkte dat Isa echt naar me luisterde en naast me stond'

Peggy zorgt voor haar demente man en wilde een traplift aanvragen om hem te douchen. Ze doet er alles aan om samen te kunnen blijven wonen. De traplift kwam er zelfs met hulp van Zorggenoot helaas niet, maar de persoonlijke aandacht heeft haar wel ontzettend goed gedaan. “Ik kreeg weer hoop en vond een manier om met de frustraties om te gaan.”

Melanie (65)
'Ik was een beetje huiverig om de hulp van Zorggenoot in te schakelen'

Melanie zorgt voor haar ouders. En dat doet ze met volledige overgave, omdat ze hen aanbood bij haar in te komen wonen. Het was de enige manier om ze de zorg te bieden ze nodig hebben. Pas later bleek hoeveel tijd en aandacht erin gaat zitten en wat dit ook financieel betekent. Melanie was in eerste instantie wat huiverig, maar is ontzettend blij met de hulp door Zorggenoot.

Heb jij nou ook het gevoel dat een Zorggenoot jou kan helpen?