Verhalen van mantelzorgers

De verhalen van mantelzorgers zijn de reden waarom wij Zorggenoot zijn gestart en waarom wij dit zo belangrijk vinden. Een aantal mantelzorgers die zijn geholpen door Zorggennoot, doen hier hun verhaal. 

Peggy (51)
'Ik merkte dat Isa echt naar me luisterde en naast me stond'

‘Ik merkte dat Isa echt naar me luisterde en naast me stond’Peggy zorgt voor haar demente man en wilde een traplift aanvragen om hem te douchen. Ze doet er alles aan om samen te kunnen blijven wonen. De traplift kwam er zelfs met hulp van Zorggenoot helaas niet, maar de persoonlijke aandacht heeft haar wel ontzettend goed gedaan. “Ik kreeg weerhoop en vond een manier om met de frustraties om te gaan.” 

Traplift voor haar demente man

Peggy woont samen met haar man, die dementeert. De situatie verslechtert snel, waardoor het eigenlijk beter voor hem zou zijn om naar een verplegingstehuis te gaan. Dat kan Peggy niet over haar hart verkrijgen, dus grijpt ze alle mogelijkheden aan om hem zoveel mogelijk comfort te bieden.“Hij heeft grote moeite om naar boven te gaan, bijvoorbeeld om te douchen. Met een traplift zou dat een stuk makkelijker zijn.Het zou ons helpen samen te kunnen blijven wonen, dus ik besloot daar al mijntijd en aandacht in te steken.” Ze nam contact op met Zorggenoot, omdat ze merkte dat het aanvragen van een traplift nog niet zo eenvoudig is. De wet WMO zit voorbuitenstaanders ingewikkeld in elkaar, dus een beetje hulp is dan ontzettend welkom.  

Persoonlijke aandacht

We brachten Peggy in contact met mantelzorgmakelaar Isa. Zij luisterde goed naar het verhaal, begreep snel hoe graag Peggy en haar manbij elkaar wilden blijven wonen en ging ermee aan de slag. Ze zocht uit welke mogelijkheden de wet WMO bood en deed de aanvraag voor de traplift.“Natuurlijk was het fijn dat Isa de aanvraag kon doen, ze heeft daarmee veel meer ervaring dan ik. En toch was dat voor mij niet het belangrijkste. Ik ben nog veel blijer met de persoonlijke aandacht die ze voor me had. Ze luisterde echt naar wat ik vertelde, begreep hoe mijn man en ik erin staan en liet me heel duidelijk merken dat ze naast me stond om me te helpen.” 

Hoop en hulp bij frustraties


De aanvraag voor de traplift werd helaas niet goedgekeurd. Isa ging vervolgens buiten de wet WMO op zoek naar meer mogelijkheden, om Peggy en haar man daarmee toch zo goed mogelijk te helpen.“ Isa was ontzettend waardevol, zowel voor mij als voormijn man. We zijn haar enorm dankbaar, ook al is het helaas niet gelukt om de traplift te laten plaatsen,” vertelt Peggy. “Ze heeft me de hoop geboden die ik op dat moment hard nodig had, door verder te kijken dan de traplift waar ik al die tijd zo aan vasthield.”Het kan enorm frusterend zijn om het niet voor elkaar te krijgen als voor jezelf zo goed duidelijk is wat er nodig is om det huissituatie te verbeteren. “Natuurlijk baal ik van de traplift.Tegelijkertijd heeft Isa me goed geholpen om de frustraties kwijt te raken, bijvoorbeeld door er met haar over te praten. Ze stond letterlijk en figuurlijk naast me, waardoor ik me enorm gesteund voelde om me te richten op wat er wél mogelijk was.”

Lees ook de andere verhalen van mantelzorgers

Leidy (62)
Ik heb tijd teruggekregen die ik als mantelzorger niet meer had'

Leidy zorgt voor haar man, die vroegtijdige dementie heeft. Ze probeerde een tandemfiets voor hem te regelen, maar haar aanvraag werd onverwacht afgewezen door de gemeente. Samen met Zorggenoot Corinne lukte de aanvraag alsnog en kreeg ze de kostbare tijd terug om met haar man door te brengen.

Corinne (48)
'Wij hadden eigenlijk geen idee wat Parkinson precies inhield'

“Wanneer ik me mantelzorger voelde? Dat weet ik echt niet meer, al was ik er toen vast al een hele tijd mee bezig,” vertelt Corinne. Ze nam samen met haar man de zorg voor haar schoonvader op zich, toen haar schoonmoeder overleed. Hij had de ziekte van Parkinson en daar wist het stel eigenlijk niets van. “Achteraf zijn we flink van het kastje naar de muur gestuurd.”

Melanie (65)
'Ik was een beetje huiverig om de hulp van Zorggenoot in te schakelen'

Melanie zorgt voor haar ouders. En dat doet ze met volledige overgave, omdat ze hen aanbood bij haar in te komen wonen. Het was de enige manier om ze de zorg te bieden ze nodig hebben. Pas later bleek hoeveel tijd en aandacht erin gaat zitten en wat dit ook financieel betekent. Melanie was in eerste instantie wat huiverig, maar is ontzettend blij met de hulp door Zorggenoot.

Heb jij nou ook het gevoel dat een Zorggenoot jou kan helpen?